Άρθρα
Πιο επίμονα και μπορείτε να καταστρέψετε τις παρανοήσεις που απεικονίζουν τις γκέισες, ενώ οι εταίρες υψηλότερης κατηγορίας είναι αλλιώς πόρνες. Μέσα από την εξερεύνηση, θα αποκαλύψουμε τους μύθους, τις λεπτομέρειες και θα δείτε μια εξαιρετική σύγχρονη αναβίωση από την κοινωνία των γκέισα, μοιράζοντας πώς τόσοι αφοσιωμένοι μουσικοί όχι μόνο προστατεύουν τα αρχεία, αλλά δημιουργούν με ζήλο την κοινωνική άνοδο των Ιαπώνων. Ταξιδεύοντας ειλικρινά σε αυτές τις περιοχές, συνειδητοποιούμε ότι η κοινότητα των γκέισα συνεχίζεται, ενώ οι τοπικές ομάδες τις συμπεριλαμβάνουν με ζήλο.
Οι περιοχές των γκέισα ονομάζονται «hanamachi», που σημαίνει «πόλη των τριαντάφυλλων» και μπορεί να εδρεύατε τον 17ο αιώνα, όταν θεσπίστηκαν νόμοι για την ενσωμάτωση ορισμένων δραστηριοτήτων σε συγκεκριμένες γειτονιές. Από τη δεκαετία του 1970, οι νεότερες περιοχές για γκέισες στο Κιότο ήταν γνωστές ως roentgenōkkagai (κυριολεκτικά «έξι» hanamachi), επειδή η περιοχή της Shimabara (島原) ίσχυε επίσημα από την περιοχή των γκέισας και κρατούσε αναπαραστάσεις tayū. Ωστόσο, καμία γκέισα δεν είναι ενεργή στη Shimabara κατά την εικοστή πρώτη χιλιετία, ακόμη και μετά την επικράτηση των σύγχρονων tayū. Οι γκέισες εργάζονται σε περιοχές που ονομάζονται hanamachi (φωτισμένες «πόλεις των τριαντάφυλλων») και επομένως θεωρούνται ότι ζουν στον νέο karyūkai («κόσμος των λουλουδιών και των ιτιών»), μια φράση από μια εποχή που τόσο οι εταίρες όσο και οι γκέισες εργάζονταν στην ίδια περιοχή. Το "Mizuage" προήλθε από τη νέα κοινωνία μακριά από τις πόρνες Kamaishi στους οίκους ανοχής κοντά στη νεότερη περιοχή των γκέισα. Ιστορικά, υπήρξαν οργανώσεις γκέισας που προσέφεραν την παρθενιά μακριά από τη maiko μέσω της πορνείας, και γκέισες που καταχωρήθηκαν ως "δύο γκέισες" μπορούσαν ακόμη και να συμμετάσχουν στην πορνεία αρκετές φορές για να πουλήσουν την παρθενιά τους.
Σήμερα, η μιζουάγε δεν υπάρχει και οι μαθητευόμενοι μπορούν να αποφοιτήσουν ως γκέισες, οι οποίες έχουν μια ακολουθία τελετών και εκδηλώσεων. Αν και οι νόμοι τεχνικά διέθεταν μια απόσταση μεταξύ γκέισας και ιερόδουλων, ορισμένες γκέισες εξακολουθούσαν να ασχολούνται με την πορνεία. Ωστόσο, η κυβέρνηση διατήρησε μια επίσημη διάκριση μεταξύ των δύο ειδικοτήτων, υποστηρίζοντας ότι η έννοια της γκέισας δεν πρέπει να συγχέεται με την έννοια ότι οι ιερόδουλες είναι άσχετες. Οι νέοι νόμοι πυροδότησαν συζήτηση για την ασαφή διαφοροποίηση μεταξύ των επιστημονικών κλάδων, με ορισμένους ειδικούς να λένε ότι οι ιερόδουλες και οι γκέισες έχουν εργαστεί για άλλο σκοπό στο ίδιο επάγγελμα, και επομένως δεν υπάρχει διαφορά στο να αποκαλούνται όλες οι πόρνες «γκέισες».
Οι νέες γκέιγκι Νιιγκάτα είναι γνωστές για την πολύ πιο ευέλικτη νομοθεσία τους και τη ζωή τους σε σχέση με άλλες περιοχές γκέισας στην Ιαπωνία, γεγονός που οδήγησε στην ανανέωση της νέας περιοχής στη σύγχρονη εποχή, μετά την περίοδο παρακμής της δεκαετίας του 1980. Στο Κιότο, οι διαφορετικοί hanamachi – γνωστοί ως gokagai ( https://xonbet.net/el/login/ φωτογραφημένοι «πέντε» hanamachi) – έχουν εμφανιστεί ως ανεπίσημα αναγνωρισμένοι. Στην περιφέρεια του Τόκιο, αλλά μακριά από τις 23 περιφέρειες της πόλης, η πόλη Hachiōji διαθέτει τη δική της κουλτούρα γκέισας. Οι νέες έξι hanamachi στο Τόκιο είναι οι Asakusa (浅草), Akasaka (赤坂), Kagurazaka (神楽坂), Shimbashi (新橋), Mukōjima (向島) και Yoshichō (芳町). Με τα χρόνια, οι γκέισες περιστασιακά περιορίζονταν να λειτουργούν σε ίδιες περιτοιχισμένες περιοχές, όπως οι εταίρες και οι πόρνες. αλλά όχι, και τα δύο επαγγέλματα στην κορυφή διατηρούσαν συνήθως μια εμπορική απόσταση, ακόμη και αφού συχνά νομοθετούνταν λόγω των ίδιων κανονισμών.
Η ιστορία των Koi καθώς και ο ορισμός τους στην Ιαπωνία
Οι νέες παραλλαγές των τρόπων που εφάρμοζαν υπήρχαν από τότε που λατρεύονταν από τα λείψανα των ανώτερων τάξεων, όπως το στυλ ομιλίας και η πιο φανταχτερή εμφάνισή τους. Στην γκέισα απαγορεύτηκε αρχικά η πώληση σεξ, αν και πολλές συνέχισαν να το κάνουν αυτό. Αν μια εταίρα ενοχοποίησε μια γκέισα ότι έπαιρνε τους πελάτες και την ομάδα μακριά από το σεξ και την ψυχαγωγία, μια επίσημη έρευνα αποκαλύπτει την πιθανότητα μια γκέισα να απομακρυνθεί άμεσα από τη συμπεριφορά της στο νέο επάγγελμα. Καθώς οι οϊράν λέγεται ότι ήταν άτομα κατώτερων βαθμίδων στη νεότερη αριστοκρατία, τα μουσικά όργανα που έπαιζαν και οι μελωδίες που ερμήνευαν περιορίζονταν σε άτομα που θεωρούνταν αρκετά «αξιόπιστα» στις ανώτερες τάξεις.
- Από τα μέσα του 18ου αιώνα, οι γυναίκες γκέισες άρχισαν αρχικά να διασκεδάζουν σε αυτούς τους χώρους αναψυχής, οπότε εμφανίστηκε η ονομασία «geiko».
- Η γνώση αυτού του χωρισμού βοηθά στην αποκρυπτογράφηση ίσως μιας από τις πιο επίμονες μυθολογίες που περιβάλλουν την κοινωνία των γκέισα.
- Ελπίζουμε να έχετε ακούσει για το ποιοι είναι οι γκέισες, τι κάνουν και πώς ακριβώς προέκυψε ένα καλό εισόδημα.
- Ταυτόχρονα, οι νεότερες πρόδρομες γυναίκες γκέισες, οι νέες έφηβες οντόρικο («χορεύτριες»), εγκαθίστανται μορφωμένες και μπορείτε να τις προσλάβετε ως τις αγνές χορεύτριες για πάντα σε αυτά τα τσαγερί.
- Στη σημερινή ημερομηνία, δεν μπορεί να βρεθεί το mizuage και οι μαθητευόμενοι θα σχεδιάσουν την αποφοίτησή του, ώστε να μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη θέση της γκέισας, η οποία έχει μια ακολουθία από τελετές και εκδηλώσεις.
Εμφάνιση
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η νέα παρανόηση ότι οι γκέισες γίνονται πόρνες και ότι οι γκέισες είναι μια οικεία συνήθεια συνεχίζεται, ανακριβώς, μέχρι σήμερα. Ορισμένες γκέισες άρχισαν να δοκιμάζουν να φορούν δυτικά ρούχα σε αρραβώνες, να μαθαίνουν δυτικού τύπου κινήσεις και να προσφέρουν αναψυκτικά στους πελάτες αντί να ωφελούν. Παρόλο που η καθεμία έχει τον δικό της ορισμό και μετάφραση, μερικές χρησιμοποιούνται εναλλακτικά για να περιγράψουν τις νέες γκέισες στο σύνολό τους, όπως οι hanamachi και karyūkai. Ελπίζουμε να έχετε ακούσει για το τι είναι γκέισα, τι κάνουν και πώς έχει γίνει μια καλή ζωή. Οι γκέισες φορούν πιο διακριτικά αλλά πολύ κομψά στυλ για να δείξουν την ωριμότητα και την κομψότητα και είναι λιγότερο κομψές από πολλά κιμονό που μπορείτε να βρείτε εκτός από το maiko και τις γκέισες. Τα φρύδια είναι μαύρα και συχνά οι γκέισες τα ξυρίζουν για να κάνουν τη διαδικασία ευκολότερη.
Οι μεγαλύτερες σε ηλικία γκέισες ουσιαστικά σταματούν να φορούν oshiroi περίπου την ίδια ημερομηνία που αποφεύγουν να φορούν hikizuri για να διασκεδάζουν σε εκδηλώσεις. Οι νεαροί μαθητευόμενοι μπορούν επίσης να σμιλέψουν τα φρύδια τους, να τα κάνουν λίγο πιο στρογγυλά ή να τα κάνουν λίγο πιο κοντά, για να τονίσουν μια ζωντανή εμφάνιση. Η αλλαγή και η κομψότητα στην εμφάνιση ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή. Μια καλή γκέισα στην Ιαπωνία εργάζεται εκεί. Ωστόσο, υπάρχει μια γενική βελτίωση στην εμφάνιση που είναι αισθητή σε όλες τις γκέισες. Μια καλή γκέισα, ωστόσο, μπορεί να μην έχει το δικαίωμα να φοράει την πολύ επίσημη ενδυμασία της (ένα καλό kuromontsuki που έχει ένα obi που ταιριάζει στην τυπικότητα, μια καλή περούκα και ένα ελαφρύ μακιγιάζ) σε κάθε γάμο.
Οι προοδευτικές γκέισες γενικά, ωστόσο, ζουν πλέον στην οκίγια με την οποία συνδέονται, όπως κατά τη διάρκεια της μαθητείας τους, και είναι νομικά υποχρεωμένες να ενταχθούν σε ένα μόνο άτομο, ακόμα κι αν δεν μπορούσαν να ζήσουν εκεί καθημερινά. Ο πληθυσμός των γκέισα ήταν επίσης υψηλότερος, περίπου ίσος με τον νέο αριθμό γυναικών στο επάγγελμα. Οι γκέισες δεν αποσύρονταν όταν ανακάλυπταν έναν καλό προστάτη και δεν ήταν τόσο πιθανό όσο άλλες γυναίκες της ίδιας ηλικίας να έχουν και τους δύο μαθητές και θα υπήρχε μεγάλη οικογένεια για να τους βοηθήσει. Η Σουγκαβάρα δήλωσε ότι οι γυναίκες σήμερα «είναι δημοφιλείς ως χορεύτριες, καλλιτέχνες και καμπαρέ και όχι ως οικοδέσποινες αντί να ξεκινήσουν την εκπαίδευση σε μουσική και μπορεί να έφταναν στην ηλικία των επτά ή οκτώ ετών» να έπρεπε να γίνουν γκέισες εκείνη την εποχή. Ωστόσο, στα χρόνια που ακολούθησαν τον πόλεμο, οι στρατηγικές της νεότερης κοινότητας υπέστησαν κάποιες αλλαγές. Μετά τον πόλεμο, οι γκέισες επέστρεψαν ομόφωνα στο να φορούν κιμονό και να εξασκούνται στις κλασικές τέχνες, εγκαταλείποντας τις νέες μορφές εμφάνισης και ψυχαγωγίας των γκέισας. Η μία μετά και κατά τη διάρκεια του πολέμου, η νεότερη ονομασία γκέισας έχανε κάποια φήμη, επειδή οι συγκεκριμένες πόρνες άρχισαν να συμπεριφέρονται ως «κορίτσια γκέισες» στους ανθρώπους του νέου δυτικού στρατού που κατείχε την Ιαπωνία.
Δημοφιλή προβλήματα που πρέπει να σταματήσουν
Εξαιτίας αυτού, με την πάροδο των ετών, οι εταίρες από υψηλότερες βαθμίδες άρχισαν αρχικά να ξεφεύγουν από τη μόδα, γνωστές ως φανταχτερές και παλιομοδίτικες. Με την πάροδο των ετών, οι εταίρες από υψηλότερες βαθμίδες άρχισαν να ξεφεύγουν από τη μόδα, γνωστές ως φανταχτερές και παλιομοδίτικες. Με την πάροδο των ετών, οι νεότερες εταίρες κατάφεραν να κρατήσουν την Ιαπωνική κοινωνία ελεύθερη να αγοράσει ηλεκτρική ενέργεια. Η κατάστασή τους ως η κατώτερη ομάδα, επιτρέποντάς τους να έχουν μια ελευθερία στις προτιμήσεις τους, από τη φούστα και τη διασκέδαση, ζυγιζόταν σε σχέση με τις οικογένειες υψηλότερης κοινωνικής τάξης, οι οποίες όμως δεν είχαν καμία επιλογή να εμφανίζονται με τρόπο που θεωρούνταν σεβαστός. Η είσοδος στις γκέισες ήταν απαγορευμένη και απαιτούσε ταμπού να φορούν φανταχτερές φουρκέτες ή κιμονό, τα οποία ήταν όλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των υψηλόβαθμων εταίρων, οι οποίες αναφέρθηκαν ότι ανήκαν στις ανώτερες κατηγορίες. Από τις αρχές της δέκατης όγδοης χιλιετίας, πολλές από αυτές τις οντόρικο είχαν επίσης σεξουαλικά χαρακτηριστικά όσο το δυνατόν καλύτερα, όσο το αγνό φαινόταν.
Στα δέκατα έβδομα εκατό χρόνια, καθιερώθηκε το νεότερο χτένισμα shimada, το οποίο έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος των χτενισμάτων που φορούσαν τόσο οι γκέισες όσο και οι maiko. Σε τέτοιες περιπτώσεις, συχνά μπορείτε να εντοπίσετε το νέο okiya – ένα στοιχείο που ανήκε προηγουμένως σε εσάς, όπως στην περίπτωση του darari obi, το νέο έμβλημα του okiya είναι υφασμένο, χρωματισμένο ή κεντημένο για να προστατεύσετε το δικό σας obi. Τα πρώην μέρη του maiko μπορεί να είναι ελκυστικά όταν χρησιμοποιούνται για χρήση σε επίσημους αρραβώνες, διαφορετικά όταν ένα okiya κλείνει και επιλέγει να πουλήσει το απόθεμά του μακριά από κιμονό και obi. Το μαύρισμα των δοντιών ήταν κάποτε μια συνήθεια μεταξύ των παντρεμένων γυναικών στην Ιαπωνία και την αυτοκρατορική αυλή στο παρελθόν, σήμερα είναι μια πολύ ασυνήθιστη πρακτική. Πολλές έμπειρες γκέισες κερδίζουν αρκετά για να ζουν μόνοι τους, ανεξάρτητα από το αν η ζωή ξεχωριστά είναι πιο δημοφιλής σε πολλές περιοχές των γκέισα – όπως αυτές στο Τόκιο – από ό,τι σε άλλες.
Είναι όντως οι γκέισες πόρνες; Η πιο σημαντική παρανόηση εξηγείται
Κάθε χρόνο μετά από μια σύγκρουση, θα βρείτε μια αναβίωση στις τεχνικές των Γκέισα και μπορεί να υπάρχουν προβλήματα, αλλά εκείνη την εποχή, πολλές από αυτές ήταν άνετες στη ζωή που ανακάλυψαν και δεν επέστρεψαν ποτέ. Ήταν μόνο στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα που αναγνωρίστηκε τεχνικά ως μια καριέρα. Σήμερα, σχεδόν μια χιλιετία αργότερα, υπάρχουν μόνο 270 ή περισσότερες Γκέισες και οι μαθητευόμενοί τους, γνωστές ως Maiko, που εξακολουθούν να ασκούν. Έχει πτυχίο BA (Hons) όλων των εποχών από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, το οποίο είναι μαγευτικό από τις γνώσεις που σχετίζονται με την κοινωνική και κοινωνική φήμη για τις δυτικές κοινότητες. Τώρα, μόνο μια χούφτα taikomochi συνεχίζουν να εξασκούν την τέχνη της συζήτησης, της διασκέδασης και της αφήγησης. Για αιώνες, τα χαρακτηριστικά των γκέισα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του νέου πολιτιστικού ιστού από την Ιαπωνική κομψότητα και την διακριτική τέχνη.
Οι ψαράδες χρησιμοποιούν τη λέξη mizuage για να περιγράψουν πόσα θαλασσινά έτρωγαν την ημέρα, ενώ ο όρος mizuage χρησιμοποιείται ακόμη και από τις γκέισες για να περιγράψουν τα μηνιαία τους κέρδη. Κατά τη διάρκεια της συμμαχικής θητείας εκτός Ιαπωνίας, ορισμένες πόρνες, βοηθώντας σχεδόν αποκλειστικά τις νέες κατακτητικές επιθέσεις στους Ιάπωνες, άρχισαν να αυτοαποκαλούνται «γυναίκες γκέισες», εν μέρει επειδή οι περισσότεροι ξένοι στρατιώτες δεν μπορούσαν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ μιας καλής γκέισας και μιας γυναίκας που φορούσε ένα ωραίο κιμονό. Ωστόσο, ήταν ακόμα γνωστό ότι οι γκέισες μπορούσαν να αποσυρθούν στην κοινότητα στα μέσα της δεκαετίας των 20 για να αποχωρήσουν από την πατρίδα τους για τον αγώνα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα, είναι λιγότερο συχνό για μια γκέισα να πάρει ένα καλό danna, λόγω των εξόδων που απαιτούνται και της απίθανης τιμής που θα χρειαζόταν για ένα προοδευτικό παιδί, καθώς θα καλύψει τόσο το σπίτι του όσο και τα έξοδα διαβίωσης μιας καλής γκέισας. Παρά ταύτα, η σημερινή ταύτιση που κυμαίνεται από τις γκέισες έως τις πόρνες συνεχίζεται ως μια διαδεδομένη ιδέα, ειδικά στη Δυτική κοινότητα.
Ακόμα κι αν δεν ήταν καθολική, η νέα πρακτική, αρκετά διαδεδομένη μέχρι τότε, είχε απαγορευτεί με την ψήφιση νόμων κατά της πορνείας στην Ιαπωνία το 1956. Κατά τη δέκατη έκτη χιλιετία, το νέο σογκουνάτο επέτρεψε την παραγωγή "yukaku". Αυτές ήταν περιοχές με κόκκινα φώτα όπου προσφέρονταν διάφορες μορφές εκτός δραστηριότητας για την αυξανόμενη κατηγορία προμηθευτών της Ιαπωνίας και όπου η πορνεία κρινόταν. Είναι μια κοινή, και ίσως δυστυχώς, παρανόηση να δοκιμάζει κανείς γκέισες πόρνες. Οι Maiko, επίσης, φορούν ένα είδος κιμονό "furisode" με φαρδιά μανίκια και χαριτωμένα, πολύχρωμα σχέδια και ένα πολύ μεγαλύτερο obi (ενώ οι ίδιοι οραματίζονταν πολύ μεγαλύτερο). Τα κιμονό των γκέισα είναι απαλά και μπορεί να σας φανεί ότι έχουν φαρδιά μανίκια και ένα μικρό obi (ζώνη). Τα Kanzashi που φοριούνται από τις γκέισες είναι επίσης ελκυστικά, αλλά πάντα μικρότερα και πιο διακριτικά και ευαίσθητα.
Αλλά όχι, οι γκέισες μπορούν να είναι και θα καταφέρουν να φτάσουν τα 80 και τα 1990 τους, και έτσι αναμένεται να εξακολουθούν να εκπαιδεύονται σε τακτική βάση, ακόμα κι αν τα μαθήματα γίνονται μόνο για μια καλή μέρα. Αυτό περιλαμβάνει την εκμάθηση του σερβιρίσματος ποτών, τη διεξαγωγή χαλαρών συζητήσεων και πολλή εκπαίδευση στις νέες τέχνες, αν και η τελευταία συνήθως πραγματοποιείται χάρη στους δασκάλους χορού και τραγουδιού. Το νέο στάδιο εκπαίδευσης Minarai περιλαμβάνει τη διαδικασία εκμάθησης διαλόγου, τακτικού ομαδικού παιχνιδιού και μπορείτε να διορθώσετε την εθιμοτυπία και τη συμπεριφορά σας στα δείπνα και τους ανθρώπους. Το Minarai πληρώνει πάντα μόνο το ένα τρίτο της αμοιβής σας, μια καθημερινή γκέισα δημιουργεί τιμές, και μπορείτε πάντα να παίζετε στην πιο δημοφιλή οικογένεια, γνωστή ως minarai-jaya – μαθαίνοντας από τη "μητέρα" (ιδιοκτήτρια) του σπιτιού. Η ιδέα και τα κοσμήματα που χρησιμοποιούνται με τα χτενίσματα maiko μπορούν να υποδηλώνουν το νέο στάδιο μακριά από την εκπαίδευση ενός μαθητευόμενου.